Foto: Maison Groslot, Orléans, augustus 2018
vrijdag 30 november 2018
dinsdag 27 november 2018
Fotografie
Op het blog van Morgaine's Passions ging het laatst over fotograferen.
De vraag was: waar fotografeer je graag.
De vraag was: waar fotografeer je graag.
Waar? Dat kan voor mij overal zijn. In een bos, aan zee, in de bergen, in de stad, ...
Bij mij is het meer wat fotografeer je graag. En daarop antwoord ik: mensen en (macro's van) bloemen en planten. Helaas is het tegenwoordig niet meer zo evident om mensen op de foto te krijgen, kinderen en uitbundige jongeren niet te na gesproken. Maar soms zijn mensen zó intrigerend mooi dat ik toch durf vragen of ik een foto mag nemen. Ook een snelle snapshot kan nog wel eens. Ik heb weinig of geen verstand van fotografie, so bear with me.
Een selectie van 'mensen'-foto's ...
Macro's komen een volgende keer aan bod.
Macro's komen een volgende keer aan bod.
Eentje die absoluut wél op de foto wou, in M'Bour, Senegal
Op dezelfde vismarkt in M'Bour. Deze dame wou wel op de foto nadat ik bij haar iets gekocht had.
Ergens onderweg in Senegal
Deze karakterkop heeft wat weg van mijn vader. Een koopman op de geitenmarkt in Nizwa, Oman
Snelle (wazige) snapshot van vrouw met snavelmasker, geitenmarkt Nizwa, Oman
Moeder en kind in de soukh in Muscat, Oman
Schoolkinderen in Misfat Al Jabreen, Oman
Onze chauffeur in de Wahiba Sands Desert, Oman
Twee knappe jonge Emirati's, Dubai
Moeder en dochter, Boa Vista, Cabo Verde
Mijn altijd goedlachs nichtje Isabelle
Nomadenkinderen in de Wadi Rum woestijn, Jordanië
Nomadenjongen (jawel) in de Wadi Rum woestijn, Jordanië
zondag 25 november 2018
Throwback Sunday
#tbs2014 #sunrise #Salalah #Oman #ArabianSea
Nog niet eens zo lang geleden en bovendien zijn we begin 2016 nog een keer terug geweest naar Salalah, maar ik heb nog steeds wel een gevoel van heimwee als ik deze foto bekijk. Dit was de meest zalige plek waar we al geweest zijn om de druilerige herfst en winter te vergeten. En niet alleen door het schitterend weer, maar ook dankzij de zeer aangename bevolking waardoor je zonder te worden lastig gevallen op eigen houtje het land kan verkennen. Ik ben verre van een vroege vogel, maar voor een zonsopgang als deze zou ik nog wel eens vroeg mijn bed uit willen komen. Zal helaas niet voor meteen zijn.
vrijdag 23 november 2018
dinsdag 20 november 2018
Je weet wel waar het begint ...
... maar niet waar het eindigt!
Het begon allemaal met het feit dat onze inbouwhaard na 25 jaar aan vervanging toe was. Er is tenslotte niks zaligers dan in de winter (en de herfst, en de lente) bij een knetterend haardvuur te zitten. Dus lieten wij deze zomer een nieuwe - moderne - inbouw(hout)haard plaatsen. Hiervoor moest de schouw aangepast worden want de nieuwe haarden zijn veel dieper dan degene die wij hiervoor hadden. We hadden een modern ontwerp (met dank aan zoonlief) laten uitwerken en aldus geschiedde. Het is heel mooi geworden.
Met deze kleine doch ingrijpende 'verbouwing' moest de living natuurlijk ook herschilderd worden. Manlief zou dat gaan doen ... al was er weinig animo moet ik eerlijk toegeven. Toen bedachten we dat eigenlijk het hele huis aan de binnenkant wel toe is aan een nieuwe laag verf. Offertes gevraagd en meteen maar door de zure appel heen gebeten. In januari komt de schilder.
Een nieuwe kleur op de muren vraagt natuurlijk ook om nieuwe decoratie. Mijn overgordijnen was ik al langer beu, die worden ook vervangen. Onze meubels houden we. Voorlopig toch!
En wat met die lelijke oude radiatoren? Nu we toch bezig zijn, zouden we die dan ook niet ineens vervangen? Offertes opgevraagd voor nieuwe radiatoren en het vervolg kan je al raden. Deze werden vorige week geplaatst.
Eigenlijk zou ik de dubbele deur in de salon ook wel willen vervangen. Onze deuren zijn nog de originele uit 1937 (behalve dat we er geslepen glas in hebben laten zetten) en de meeste trekken scheef. Het heeft me eigenlijk nooit echt gestoord maar nu we toch bezig zijn ... ineens maar alle binnendeuren beneden vervangen. Maatwerk helaas, want zo'n hoge deuren vallen buiten de standaardmaten. De offerte is onderweg ....De offerte is binnen en ik viel bijna van mijn stoel. Voor de prijs van één dubbele deur en twee enkele - hele mooie glazen deuren weliswaar - kan ik een hele nieuwe keuken kopen alles erop en eraan. Dat worden helaas geen nieuwe binnendeuren.
Nu we dan ook nog de keukentoestellen vervangen hebben met een dampkap met veel hoger debiet, een supersnelle inductiekookplaat en een pyrolyse-oven die zichzelf reinigt, denk ik dat we het hierbij gaan houden.
Dat is tenminste het plan.
Het begon allemaal met het feit dat onze inbouwhaard na 25 jaar aan vervanging toe was. Er is tenslotte niks zaligers dan in de winter (en de herfst, en de lente) bij een knetterend haardvuur te zitten. Dus lieten wij deze zomer een nieuwe - moderne - inbouw(hout)haard plaatsen. Hiervoor moest de schouw aangepast worden want de nieuwe haarden zijn veel dieper dan degene die wij hiervoor hadden. We hadden een modern ontwerp (met dank aan zoonlief) laten uitwerken en aldus geschiedde. Het is heel mooi geworden.
Met deze kleine doch ingrijpende 'verbouwing' moest de living natuurlijk ook herschilderd worden. Manlief zou dat gaan doen ... al was er weinig animo moet ik eerlijk toegeven. Toen bedachten we dat eigenlijk het hele huis aan de binnenkant wel toe is aan een nieuwe laag verf. Offertes gevraagd en meteen maar door de zure appel heen gebeten. In januari komt de schilder.
Een nieuwe kleur op de muren vraagt natuurlijk ook om nieuwe decoratie. Mijn overgordijnen was ik al langer beu, die worden ook vervangen. Onze meubels houden we. Voorlopig toch!
En wat met die lelijke oude radiatoren? Nu we toch bezig zijn, zouden we die dan ook niet ineens vervangen? Offertes opgevraagd voor nieuwe radiatoren en het vervolg kan je al raden. Deze werden vorige week geplaatst.
Nu we dan ook nog de keukentoestellen vervangen hebben met een dampkap met veel hoger debiet, een supersnelle inductiekookplaat en een pyrolyse-oven die zichzelf reinigt, denk ik dat we het hierbij gaan houden.
Dat is tenminste het plan.
vrijdag 16 november 2018
donderdag 15 november 2018
Eén jaar!
Onze Kleine Man wordt één jaar vandaag.
Het is nauwelijks te geloven dat er al een jaar voorbij is sinds hij in ons leven kwam.
Ik zie ons nog staan in de supermarkt toen zoonlief belde om ons te feliciteren met onze kleinzoon. Wij allebei in tranen om dit klein groot geluk.
Zaterdag vieren we zijn feestje, met taart en cadeautjes.
dinsdag 13 november 2018
Potverdorie!
Potverde ... potverde ... potverde!!!
Gisteravond zag ik een natte plek onder de diepvriezer.
Ik trok de deur open en zag dat alles ontdooid was.
Bleek dat ding gewoon uit te staan!
Hoe dat zo is kunnen komen??
Zal wel altijd een mysterie blijven.
Hoe dat zo is kunnen komen??
Zal wel altijd een mysterie blijven.
Nu hebben we gelukkig nooit veel in de diepvriezer zitten.
Wat porties (zelfgemaakte) soep en een paar dozen ijs.
Wat porties (zelfgemaakte) soep en een paar dozen ijs.
Maar ik vind het wel jammer van de kilo grijze garnalen die manlief vorige week gepeld heeft.
En van de drie zakken scampi waarvoor we - alvast tegen de feestdagen - naar de Makro zijn gereden.
Alles moeten weggooien.
Enfin, hij is nu ineens ontdooid en goed gekuist.
We zullen het maar positief bekijken.
zondag 11 november 2018
Throwback Sunday
#tbs1988 #grancanaria #maspalomas #zandduinen
In de jaren '80 van de vorige eeuw reisden we in de maand februari een aantal keren naar de Canarische Eilanden (telkens een ander eiland trouwens) onder het motto 'een beetje zon in de winter kan geen kwaad'. Hier was ik echt wel heel blij. Woestijnen - of hoge zandduinen - hebben mij altijd al gefascineerd.
In de jaren '80 van de vorige eeuw reisden we in de maand februari een aantal keren naar de Canarische Eilanden (telkens een ander eiland trouwens) onder het motto 'een beetje zon in de winter kan geen kwaad'. Hier was ik echt wel heel blij. Woestijnen - of hoge zandduinen - hebben mij altijd al gefascineerd.
vrijdag 9 november 2018
dinsdag 6 november 2018
Pura Vida
Zondag waren we in Hoofddorp, HD dus. Wat doet een mens in godsnaam op zondag in Hoofddorp, hoor ik u denken. Dat ga ik u nu vertellen!
Wij waren bij Fox op de reis- en inspiratiedagen. Inspiratie hadden we eigenlijk niet meer nodig want onze reis naar Costa Rica hadden we in september al geboekt, maar we vonden het wel nuttig om wat meer info te krijgen, de film van de Fox-reisleiding te zien en wat vragen te kunnen stellen. Het waren ook best een paar interessante uren. En we waren er weer eens mee weg.
Wie ons kent weet dat we na de voorstelling om 14u30 niet meteen naar huis gereden zijn. Nee hoor, als we zo dicht bij de zee zijn, dan wil ik ze ook wel zien. Bloemendaal, Zandvoort, Katwijk, Scheveningen ... kennen we allemaal al. Noordwijk-aan-Zee waren we nog niet eerder geweest, dus dat werd het. Gezellige boulevard met het ene restaurant naast het andere en op het strand een aantal strandpaviljoens waar ik er eentje van uitgekozen had om te lunchen. Wat een drukte zeg, zowel in het restaurant als op het terras in de zon, maar ook heel veel volk op het strand.
Na de late lunch hebben we een wandeling gemaakt over het strand en in de schitterende duinen. En we zijn vast van plan om in de lente/zomer terug te komen want we hebben er ook een mooi fietspad gespot.
Wat hebben we genoten van deze mooie zondag.
Prentjes!!
Wij waren bij Fox op de reis- en inspiratiedagen. Inspiratie hadden we eigenlijk niet meer nodig want onze reis naar Costa Rica hadden we in september al geboekt, maar we vonden het wel nuttig om wat meer info te krijgen, de film van de Fox-reisleiding te zien en wat vragen te kunnen stellen. Het waren ook best een paar interessante uren. En we waren er weer eens mee weg.
Wie ons kent weet dat we na de voorstelling om 14u30 niet meteen naar huis gereden zijn. Nee hoor, als we zo dicht bij de zee zijn, dan wil ik ze ook wel zien. Bloemendaal, Zandvoort, Katwijk, Scheveningen ... kennen we allemaal al. Noordwijk-aan-Zee waren we nog niet eerder geweest, dus dat werd het. Gezellige boulevard met het ene restaurant naast het andere en op het strand een aantal strandpaviljoens waar ik er eentje van uitgekozen had om te lunchen. Wat een drukte zeg, zowel in het restaurant als op het terras in de zon, maar ook heel veel volk op het strand.
Na de late lunch hebben we een wandeling gemaakt over het strand en in de schitterende duinen. En we zijn vast van plan om in de lente/zomer terug te komen want we hebben er ook een mooi fietspad gespot.
Wat hebben we genoten van deze mooie zondag.
Prentjes!!
zondag 4 november 2018
Photo Sunday
Talayuelas (ergens tussen Valencia en Toledo), oktober 2018
Ik plaats deze foto gewoon omdat ik hem mooi vind. Ik heb hem genomen met mijn smartphone vanuit het zijraampje van een rijdende auto, op de autoweg, dus met 120 km/u.
Mijn man reed, voor alle duidelijkheid.
Ik plaats deze foto gewoon omdat ik hem mooi vind. Ik heb hem genomen met mijn smartphone vanuit het zijraampje van een rijdende auto, op de autoweg, dus met 120 km/u.
Mijn man reed, voor alle duidelijkheid.
vrijdag 2 november 2018
Abonneren op:
Posts (Atom)









