maandag 31 januari 2011
Waarom?
Waarom moeten net nu die rellen uitbreken in Egypte? Het lijkt wel of onze vakantie ons niet gegund wordt. Het is nog wel dik zes weken, maar het betert er niet op. Nu ook in Sudan al betogingen. Misschien toch alvast op zoek gaan naar een alternatieve bestemming.
zondag 30 januari 2011
Ten Weyngaert
Gisteravond met vrienden gaan eten bij Ten Weyngaert in Schoten. Geen website, geen enkele site waar ik wat info kon vinden over dit restaurant. Ik weet dat het al jaren - minimum 40 jaar - bestaat. Het was vroeger eigendom van de warenhuisketen GB (nu Carrefour), maar die hebben het 20 jaar geleden of zo afgestoten. We wisten absoluut niet wat we konden verwachten. Onze vrienden hadden er al eerder gegeten maar de laatste keer was ook alweer een paar jaar geleden.
Het is een oude hoeve met rieten dak, binnen kan je echt tot in de nok van het dak kijken, wel kneuterig gezellig met het open haardvuur maar allemaal wel heel ouderwets. Zelfs de bediening was ouderwets want onze vrienden herinnerden zich de oudere dame en heren nog van toen zij daar voor 't eerst gegeten hebben vlak nadat ze elkaar hadden leren kennen, nu exact 25 jaar geleden. Doordat de ruimte zo groot en zo hoog is was het er in het begin, ondanks dat het restaurant zo goed als vol zat, best wel koud. Gelukkig waren we erop voorzien. Oh ja, we waren weer bij de jongsten ...
We kregen een ruime ronde tafel toegewezen. Er lag een lang rood kleed over, daarover een kleiner wit en korenbloemblauwe stoffen servetten . Ik vond het een vreemde kleurencombinatie. Er stond al een schaaltje olijven op tafel toen we binnenkwamen. Tijdens ons aperitief (1 x porto, 3 x cava) werd er een mandje afbakbroodjes op tafel gezet met een schaaltje boter. Ik hou niet zo van afbakbroodjes.
Ze werken hier met verschillende menuformules. Van maandag t/m zondag kan je hier kiezen voor het viergangen maandmenu à 37,50 euro. Je kiest dan je voorgerecht en hoofdgerecht van de kaart. Verder krijg je als tussengerecht de dagsoep en als dessert kan je kiezen tussen kaas, dame blanche en sabayon die, zoals het in zo'n ouderwetse gelegenheid past, in de zaal bereid wordt. Verder was er ook een all-in vismenu à 42,50 euro waarbij je kon kiezen tussen een zestal voorgerechten en een zestal hoofdgerechten. Met all-in bedoelen ze dat er een halve fles Chablis in de prijs inbegrepen is. In de week van maandag t/m vrijdag is er dan nog een weekmenu à 27,90 euro.
Uiteraard kan je ook van de kaart eten. Het is hier een zeer klassieke kaart, zoals je ze eigenlijk tegenwoordig nog maar zelden vindt.
Wij besloten tot het maandmenu waarbij manlief koos voor gebakken kalfszwezeriken in een of ander sausje, vriend had carpaccio, vriendin nam zwarte woudham met een slaatje en ikzelf zachtgerookte zalm met gesnipperde uitjes en peterselie.
De voorgerechten werden allemaal goed gesmaakt.
Als tussengerecht was er een kommetje tomatensoep. Deze soep kwam volgens mij regelrecht uit een blik. Vers was ze in ieder geval niet!
Als hoofdgerecht koos manlief voor lamskoteletjes met aardappelgratin en warme groenten, vriend en vriendin filet pur met peperroomsaus en frietjes en ikzelf nam de kabeljauwfilet dugléré met grijze garnaaltjes en pommes duchesse. Mijn vis was in ieder geval zeer lekker, net voldoende gepocheerd, en ook de saus was goed van smaak. De pommes duchesse waren wat aan de taaie kant. De overige tafelgenoten hebben hun hoofdgerecht ook met smaak opgegeten.
Als dessert kozen twee van ons voor de dame blanche en twee voor de sabayon. De sabayon werd lekker bevonden en aan een ijsje kan je nu eenmaal niet veel misdoen.
Bij deze maaltijd hebben we een Argentijnse Malbec gedronken. Een lekkere wijn, wel vrij vol van smaak, die mij zelfs bij mijn vis goed gesmaakt heeft. Eerlijkheidshalve vermeld ik er even bij dat de juiste combinatie wijn/spijs mij kan gestolen worden.
Toen we onze koffie en thee en pousse cafés bestelden werden er hier en daar al wat lichten gedoofd. Een subtiele wenk dat het bijna tijd was het pand te verlaten.
We hebben gezellig gebabbeld, we hebben ook gegeten al was dat op zich geen hoogvlieger. We zijn ondertussen een ander soort keuken gewend die ons toch beter blijkt te bevallen. In ieder geval hebben we al met onze vrienden afgesproken dat we volgende keer naar De Jagersrust gaan om ons eens lekker culinair te laten verwennen.
Het is een oude hoeve met rieten dak, binnen kan je echt tot in de nok van het dak kijken, wel kneuterig gezellig met het open haardvuur maar allemaal wel heel ouderwets. Zelfs de bediening was ouderwets want onze vrienden herinnerden zich de oudere dame en heren nog van toen zij daar voor 't eerst gegeten hebben vlak nadat ze elkaar hadden leren kennen, nu exact 25 jaar geleden. Doordat de ruimte zo groot en zo hoog is was het er in het begin, ondanks dat het restaurant zo goed als vol zat, best wel koud. Gelukkig waren we erop voorzien. Oh ja, we waren weer bij de jongsten ...
We kregen een ruime ronde tafel toegewezen. Er lag een lang rood kleed over, daarover een kleiner wit en korenbloemblauwe stoffen servetten . Ik vond het een vreemde kleurencombinatie. Er stond al een schaaltje olijven op tafel toen we binnenkwamen. Tijdens ons aperitief (1 x porto, 3 x cava) werd er een mandje afbakbroodjes op tafel gezet met een schaaltje boter. Ik hou niet zo van afbakbroodjes.
Ze werken hier met verschillende menuformules. Van maandag t/m zondag kan je hier kiezen voor het viergangen maandmenu à 37,50 euro. Je kiest dan je voorgerecht en hoofdgerecht van de kaart. Verder krijg je als tussengerecht de dagsoep en als dessert kan je kiezen tussen kaas, dame blanche en sabayon die, zoals het in zo'n ouderwetse gelegenheid past, in de zaal bereid wordt. Verder was er ook een all-in vismenu à 42,50 euro waarbij je kon kiezen tussen een zestal voorgerechten en een zestal hoofdgerechten. Met all-in bedoelen ze dat er een halve fles Chablis in de prijs inbegrepen is. In de week van maandag t/m vrijdag is er dan nog een weekmenu à 27,90 euro.
Uiteraard kan je ook van de kaart eten. Het is hier een zeer klassieke kaart, zoals je ze eigenlijk tegenwoordig nog maar zelden vindt.
Wij besloten tot het maandmenu waarbij manlief koos voor gebakken kalfszwezeriken in een of ander sausje, vriend had carpaccio, vriendin nam zwarte woudham met een slaatje en ikzelf zachtgerookte zalm met gesnipperde uitjes en peterselie.
De voorgerechten werden allemaal goed gesmaakt.
Als tussengerecht was er een kommetje tomatensoep. Deze soep kwam volgens mij regelrecht uit een blik. Vers was ze in ieder geval niet!
Als hoofdgerecht koos manlief voor lamskoteletjes met aardappelgratin en warme groenten, vriend en vriendin filet pur met peperroomsaus en frietjes en ikzelf nam de kabeljauwfilet dugléré met grijze garnaaltjes en pommes duchesse. Mijn vis was in ieder geval zeer lekker, net voldoende gepocheerd, en ook de saus was goed van smaak. De pommes duchesse waren wat aan de taaie kant. De overige tafelgenoten hebben hun hoofdgerecht ook met smaak opgegeten.
Als dessert kozen twee van ons voor de dame blanche en twee voor de sabayon. De sabayon werd lekker bevonden en aan een ijsje kan je nu eenmaal niet veel misdoen.
Bij deze maaltijd hebben we een Argentijnse Malbec gedronken. Een lekkere wijn, wel vrij vol van smaak, die mij zelfs bij mijn vis goed gesmaakt heeft. Eerlijkheidshalve vermeld ik er even bij dat de juiste combinatie wijn/spijs mij kan gestolen worden.
Toen we onze koffie en thee en pousse cafés bestelden werden er hier en daar al wat lichten gedoofd. Een subtiele wenk dat het bijna tijd was het pand te verlaten.
We hebben gezellig gebabbeld, we hebben ook gegeten al was dat op zich geen hoogvlieger. We zijn ondertussen een ander soort keuken gewend die ons toch beter blijkt te bevallen. In ieder geval hebben we al met onze vrienden afgesproken dat we volgende keer naar De Jagersrust gaan om ons eens lekker culinair te laten verwennen.
zaterdag 29 januari 2011
Memories
Bij het zien van de jeugdfoto van Agnes ben ik wat gaan zoeken en vond deze foto op de PC. Ik weet niet precies hoe oud ik was (16?), maar ik was wel helemaal bij de tijd met mijn broek met olifantenpijpen. Dat ik rood durfde dragen in die tijd, dat verwondert me zeer. Ik was zo'n verlegen meisje en een rooie broek ... het valt wel op. En dan die krullenkop (helemaal naturel) die ik altijd zo verafschuwd heb. Die was er de schuld van dat ik nooit mijn haar lang kon laten groeien. Lang haar moest namelijk heel sluik zijn, en dat kon ík wel vergeten.
Blijkbaar zat de liefde voor de zee er toen al in, gezien ik op een balustrade aan de rand van het strand zit. Verder kan ik me absoluut niet herinneren wanneer die foto genomen is. Tijdens een vakantie met het gezin? Een schoolreisje?
Sweet sixteen ... waar is de tijd?!
vrijdag 28 januari 2011
Oneerlijke praktijken
Voor ons uitstapje naar Zaandam of omstreken had ik de prijs opgevraagd bij een B&B in de buurt. Het zag er op de foto's wel netjes uit, maar de prijs was ook navenant. Honderdvijfentwintig euro voor een kamer met douche weliswaar maar ZONDER toilet. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om voor een kamer zonder minimum comfort zoveel geld neer te tellen. Er was ook een kamer met douche en toilet voor honderdvijfennegentig euro. Dat vind ik te veel voor zomaar een onverwacht uitstapje. Ik heb de uitbater dan ook vriendelijk bedankt en hem gezegd dat de prijs boven ons budget lag. Nog geen uur later kreeg ik al een mail terug. Wat we dan wel wilden betalen voor de kamer met eigen sanitair. Hij kon ons bod wel tegemoet komen. Hallooo! Dat heb ik nu nog nooit gehoord. En voor mij hoeft het op die manier ook niet want stel dat we de duurdere kamer wel genomen hadden, dan zouden we nu dus veel te veel betaald hebben. Oneerlijke praktijken noem ik dit.
donderdag 27 januari 2011
Van alles wat
Hehe, we zijn er weer vanaf van de (Aller)slimste Mens. Het werd tijd, hoewel het nog een heel spannende finale geworden is. Wat mij betreft hoeft het nooit meer terug te komen. Tijd voor iets anders.
Om half negen kwam zoonlief helemaal overstressed thuis na een tweedaags seminarie. Twee volle dagen op een stoeltje zitten in een aula, met oortjes in zijn oren, en luisteren naar onzinnige dingen en kijken naar oninteressante presentaties - volgens hem dan - da's echt niks voor hem. Als hij moet kiezen tussen twee weken werken of twee dagen seminarie, dan kiest hij voor twee weken werken, zegt hij. Tja, hij heeft nooit een zittend gat gehad.
Bovendien was hij nog maar eens geflitst. Hij heeft net voor 350 euro aan boetes betaald ...
Vanmiddag nog eens gaan lunchen met de vriendinnen. We waren weer de laatsten die het restaurant verlieten. Zo gaat dat altijd met ons. We hebben elkaar dan zoveel te vertellen. De volgende afspraak staat ook alweer vast.
Manlief heeft vanmiddag opnieuw foto's en een echo laten nemen van zijn schouders. Blijkt dat na zijn tweede ongeval toch een en ander over het hoofd is gezien. 14 februari heeft hij afspraak bij de specialist. Dan zullen we weten hoe of wat want hij was zo van zijn melk dat hij de uitleg van de radioloog niet meer helemaal kon reproduceren.
En ik heb vanmorgen lekker gewerkt, en afgelopen nacht toch wat beter geslapen. Ook belangrijk!
Zo, ik ben weer bijgebabbeld.
Om half negen kwam zoonlief helemaal overstressed thuis na een tweedaags seminarie. Twee volle dagen op een stoeltje zitten in een aula, met oortjes in zijn oren, en luisteren naar onzinnige dingen en kijken naar oninteressante presentaties - volgens hem dan - da's echt niks voor hem. Als hij moet kiezen tussen twee weken werken of twee dagen seminarie, dan kiest hij voor twee weken werken, zegt hij. Tja, hij heeft nooit een zittend gat gehad.
Bovendien was hij nog maar eens geflitst. Hij heeft net voor 350 euro aan boetes betaald ...
Vanmiddag nog eens gaan lunchen met de vriendinnen. We waren weer de laatsten die het restaurant verlieten. Zo gaat dat altijd met ons. We hebben elkaar dan zoveel te vertellen. De volgende afspraak staat ook alweer vast.
Manlief heeft vanmiddag opnieuw foto's en een echo laten nemen van zijn schouders. Blijkt dat na zijn tweede ongeval toch een en ander over het hoofd is gezien. 14 februari heeft hij afspraak bij de specialist. Dan zullen we weten hoe of wat want hij was zo van zijn melk dat hij de uitleg van de radioloog niet meer helemaal kon reproduceren.
En ik heb vanmorgen lekker gewerkt, en afgelopen nacht toch wat beter geslapen. Ook belangrijk!
Zo, ik ben weer bijgebabbeld.
maandag 24 januari 2011
zondag 23 januari 2011
Handig dingetje
Een tijd geleden deze citruspers gekocht. Sindsdien zijn de appelsienen niet meer aan te slepen! Zo'n handig ding, je krijgt er geen plakkerige handen van en je hoeft hem maar even onder de kraan af te spoelen. Hij mag zelfs op mijn aanrecht blijven staan en dat wil wat zeggen!
zaterdag 22 januari 2011
Toeval?
Op onze 34ste huwelijksverjaardag in september vorig jaar lag manlief in het ziekenhuis. Op zijn eigen 57ste verjaardag gisteren hebben we de halve namiddag doorgebracht in de wachtzaal van een orthopedist. Toeval? Ik vraag me af wat het volgende gaat zijn!
Gisteren dus - ondanks een afspraak - meer dan twee uren moeten wachten tot het eindelijk onze beurt was bij de orthopedist. Nu ja, de man heeft een hele goede naam en schijnt zeer kundig te zijn in het oplossen van schouderproblemen. Dat wachten nemen we dan maar op de koop toe. Manlief ging eigenlijk voor een second opinion. Je laat je tenslotte niet zomaar bij de eerste de beste aan beide schouders opereren. Na het bekijken van de laatste foto's en MRI kwam deze arts toch tot dezelfde conclusie: opereren. "We gaan grote kuis doen in uw schouders" zo formuleerde hij het. "Een kijkoperatie, niet zwaar op zich, maar wel een zware en lange revalidatie". Maar hij garandeerde wel dat manlief daarna weer voor een tijd pijnloos door het leven kan. "Laat het even bezinken", zo zei hij nog.
Lang bedenktijd had manlief niet nodig. Altijd pijn hebben is geen optie, dus er wordt asap geopereerd.
Gisteren dus - ondanks een afspraak - meer dan twee uren moeten wachten tot het eindelijk onze beurt was bij de orthopedist. Nu ja, de man heeft een hele goede naam en schijnt zeer kundig te zijn in het oplossen van schouderproblemen. Dat wachten nemen we dan maar op de koop toe. Manlief ging eigenlijk voor een second opinion. Je laat je tenslotte niet zomaar bij de eerste de beste aan beide schouders opereren. Na het bekijken van de laatste foto's en MRI kwam deze arts toch tot dezelfde conclusie: opereren. "We gaan grote kuis doen in uw schouders" zo formuleerde hij het. "Een kijkoperatie, niet zwaar op zich, maar wel een zware en lange revalidatie". Maar hij garandeerde wel dat manlief daarna weer voor een tijd pijnloos door het leven kan. "Laat het even bezinken", zo zei hij nog.
Lang bedenktijd had manlief niet nodig. Altijd pijn hebben is geen optie, dus er wordt asap geopereerd.
vrijdag 21 januari 2011
Recept
Hierna mijn persoonlijk recept voor een slapeloze nacht:
-een flinke portie angst (ongerustheid voldoet ook)
-wat volle maan
-om de zoveel minuten kramp in de benen.
Gegarandeerd dat je geen oog dicht doet. :-(
-een flinke portie angst (ongerustheid voldoet ook)
-wat volle maan
-om de zoveel minuten kramp in de benen.
Gegarandeerd dat je geen oog dicht doet. :-(
donderdag 20 januari 2011
Plannen?
Die zijn er om te worden gewijzigd ondervind ik vandaag.
Ik zou deze morgen boodschappen doen en daarna bij mijn moeder langs gaan voor koffie en een babbel. Deze namiddag zou ik dan de beloofde vertaling afwerken zodat die de deur uit kan.
De boodschappen zijn gedaan maar koffie zal ik thuis moeten drinken want de vogel - mijn moeder in dit geval - is gevlogen. Ze is naar de stad met haar zus. En gelijk heeft ze natuurlijk.
Ik stort mij dus nu op de vertaling en vanmiddag rijd ik ergens naartoe want mijn hulp komt en anders loop ik toch maar in de weg. En neen, mee helpen poetsen is geen optie.
Ik zou deze morgen boodschappen doen en daarna bij mijn moeder langs gaan voor koffie en een babbel. Deze namiddag zou ik dan de beloofde vertaling afwerken zodat die de deur uit kan.
De boodschappen zijn gedaan maar koffie zal ik thuis moeten drinken want de vogel - mijn moeder in dit geval - is gevlogen. Ze is naar de stad met haar zus. En gelijk heeft ze natuurlijk.
Ik stort mij dus nu op de vertaling en vanmiddag rijd ik ergens naartoe want mijn hulp komt en anders loop ik toch maar in de weg. En neen, mee helpen poetsen is geen optie.
maandag 17 januari 2011
Onrustige nachten
Ik heb weer een onrustige nacht achter de rug. Nadat er zaterdagavond op zo'n 300 meter van mijn deur zes auto's in brand zijn gestoken ben ik echt heel angstig geworden. Ik heb vroeger, toen ik nog een kind was, een huis hier in de buurt in de vlammen zien opgaan. Ik heb er jaren nachtmerries van gehad en nog, als ik voorbij dat destijds opnieuw opgebouwde huis rijd, kijk ik altijd even weg. Die angst voelde ik zaterdagnacht en gisteren weer. Bij het minste geluid word ik wakker, nog erger dan anders, en ook manlief kan me dan niet geruststellen. Tot er dan toch een moment komt dat ik het min of meer kan loslaten, dat ik denk 'wat moet gebeuren, dat zal gebeuren'.
Ik hoop alleen dat ze de pyromaan snel te pakken hebben.
Ik hoop alleen dat ze de pyromaan snel te pakken hebben.
vrijdag 14 januari 2011
Prijs!
Mijn weekend begint goed. Ik open mijn mailbox en wat zie ik? Een mail van Fleur van Smulweb dat ik de recensiewedstrijd van december gewonnen heb met mijn recensie van Het Gebaar. De prijs die daaraan vasthangt is een diner bij De Hoop op d'Swarte Walvis, een wat vreemde naam voor een restaurant dat er heel gezellig uitziet zo vlak aan het water bij de Zaanse Schans. Nu ligt Zaandam niet bij de deur, dus ik hoop dat we de tijd krijgen tot het wat beter weer en wat langer licht is om de prijs te gaan verzilveren. Want gaan doen we zeker, de menu's zien er prima uit. We maken er dan meteen een weekend van. Het plannen kan beginnen ...
dinsdag 11 januari 2011
Nieuwe opdracht
Vanmorgen gestart bij een nieuwe opdrachtgever. Sympathieke mensen allemaal, ik voelde me er direct thuis. Ik moet hulp bieden aan de planning, dwz. data ingeven in een database. Gewoon inputwerk dus, iets wat me geweldig goed ligt. Nadat ik het programma min of meer onder de knie had heb ik de hele voormiddag lang lekker hard getokkeld op het klavier. Morgen mag ik weer.
maandag 10 januari 2011
Verloren maandag
Het is verloren maandag vandaag. Dat betekent in het Antwerpse dat er worstenbroden en appelbollen gegeten worden. Appelbollen kunnen me gestolen worden, maar aan worstenbrood kan ik moeilijk weerstaan. Vanmorgen nog had ik mij heilig voorgenomen vandaag geen worstenbrood te eten. De worstenbroodjes van mijn bakker zijn de lekkerste ter wereld, gemaakt met bladerdeeg 'puur boter' dus ze zijn vet, slecht voor de lijn, en bovendien had ik me er vorige week ook al aan bezondigd.
Voornemens ... allemaal goed en wel maar er komt bij mij heel weinig van terecht. Toen ik dus daarnet bij de bakker stond en al die lekkere worstenbroodjes in de toog zag liggen, had ik er al twee besteld voor ik het zelf goed en wel besefte. Oops. Dat was niet de bedoeling.
Inmiddels zijn ze goed opgewarmd in de oven en ga ik er eens lekker voor zitten ...
zondag 9 januari 2011
Zomaar een zondag
Het was een van die zondagen waarop ik eigenlijk niet veel uitgespookt heb. Vanmorgen wat gestreken, even bij mijn moeder op bezoek geweest, deze namiddag poffertjes gegeten (zoonlief had een poffertjespan voor zijn verjaardag gekregen die moest uitgeprobeerd worden) en samen met manlief her en der een stukje van het Belgisch Kampioenschap Veldrijden gekeken. Dat is altijd een beetje strijd hier. Prettige strijd welteverstaan. Hij supportert voor Sven Nys. Ik niet. Mijn favoriet is Stybar, maar als niet-Belg reed die niet mee. Hij is tussen haakjes vandaag trouwens wel weer kampioen geworden in zijn vaderland Tsjechië. Styby rocks!
Vanavond nog wat TV kijken en het weekend is weer voorbij. Het is toch een ander leven met een werkende man. We zijn er nog niet aan toe om op pensioen te gaan, dat weet ik wel heel zeker.
Vanavond nog wat TV kijken en het weekend is weer voorbij. Het is toch een ander leven met een werkende man. We zijn er nog niet aan toe om op pensioen te gaan, dat weet ik wel heel zeker.
vrijdag 7 januari 2011
Vrouwen
"How pleasant is the day when we give up striving to be young -- or slender" (William James)
En als het dat niet is, dan hebben we wel wat anders te zeuren. :-)
En als het dat niet is, dan hebben we wel wat anders te zeuren. :-)
maandag 3 januari 2011
Mobiel
Ik ben weer mobiel! Gisteren heeft mijn auto het begeven. Hij wou niet starten. De startmotor deed het wel maar hij sloeg niet aan. 'Storing elektronische diefstalbeveiliging' kwam er op de display. De assistance gebeld, die man kreeg hem ook niet aan de praat en heeft hem op zijn truck geladen om hem vandaag te droppen bij mijn garage.
En daar sta je dan zonder auto. Helemaal verweesd. Manlief was met zijne weg, zoonlief was met zijne weg. Ik heb dus de zondagmiddag thuis doorgebracht, heel ongelukkig zonder die auto, die toch mijn vriend en mijn vrijheid is. De verzekeringsman ging zijn best doen om een vervangwagen voor me te vinden, maar het zou pas voor morgen (vandaag dus) zijn.
Ik moest wel even gaan werken vanmorgen. Gelukkig kon ik zoonlief zijn auto gebruiken. En om 10u, hoera!, belde de verzekeringsman dat ik een vervangwagen kon ophalen. Ik rij dus weer. Ik heb mijn vrijheid terug. Het is een nieuwe Ford Ka, foeilelijk van binnen, maar hij is compact en rijdt prettig. Ik mag hem houden tot het einde van de week. Tegen die tijd zal mijn eigen auto wel hersteld zijn.
Vanmiddag een ritje doen met mijn moeder ...
zondag 2 januari 2011
zaterdag 1 januari 2011
Nieuwjaar
Ik ben het nieuwe jaar goed begonnen, al zeg ik het zelf.
Mijn poetsvrouw was van de week niet geweest, dus moeten we zelf aan de slag. Manlief wou er gisteren aan beginnen maar het was zijn laatste dag voor hij terug aan het werk moest, dat vond ik dus eigenlijk niet kunnen. Dus zei ik heel moedig 'dat doe ik morgen wel'. 'Met nieuwjaar???' vroeg hij nog. Tja, hij moet ook werken dus het is een beetje een dag als een andere.
Zo gezegd, zo gedaan. Tenminste, een stukje toch al. De keuken blinkt me tegemoet. Nu de living en de hall nog. Ach kom, de trap pak ik ook nog even mee. De rest zal helaas moeten wachten want ik moet natuurlijk ook nog kokkerellen voor mijn nieuwjaarsdiner straks. En ook nog even internetten zo nu en dan. ;-)
Gelukkig nieuwjaar!
Mijn poetsvrouw was van de week niet geweest, dus moeten we zelf aan de slag. Manlief wou er gisteren aan beginnen maar het was zijn laatste dag voor hij terug aan het werk moest, dat vond ik dus eigenlijk niet kunnen. Dus zei ik heel moedig 'dat doe ik morgen wel'. 'Met nieuwjaar???' vroeg hij nog. Tja, hij moet ook werken dus het is een beetje een dag als een andere.
Zo gezegd, zo gedaan. Tenminste, een stukje toch al. De keuken blinkt me tegemoet. Nu de living en de hall nog. Ach kom, de trap pak ik ook nog even mee. De rest zal helaas moeten wachten want ik moet natuurlijk ook nog kokkerellen voor mijn nieuwjaarsdiner straks. En ook nog even internetten zo nu en dan. ;-)
Gelukkig nieuwjaar!
Abonneren op:
Posts (Atom)