Bloemkoolleuhhh (uit eigen tuin!)

Tuin in bloei

De blauwe regen en de seringen zijn bijna uitgebloeid en de bloesemstruiken zijn alweer opnieuw gesnoeid. Het is nu de tijd van de brem en de rhododendrons. Dat staat nu allemaal mooi in bloei. Ik zie ook heel veel knoppen in de hortensia's, die zijn voor later op het jaar.

En onze Zino zat erbij en keek ernaar ...

Morgenrood

Foto genomen door manlief onderweg naar zijn werk ('s ochtends om een uur of zes, op de fiets!).

Rondje Zeeland

Het plan om te gaan fietsen vandaag heb ik al heel snel opgegeven. Veel te warm en te veel wind naar mijn zin. In plaats daarvan met de auto wat rondgecruised. Naar Zeeland natuurlijk, dat is nu eenmaal een streek waar wij heel graag komen. Al vóór de Zeelandbrug, onderweg naar Zierikzee, zagen we een ellenlange file in de richting van het binnenland. Na ons wandelingetje en terrasbezoek hebben we veiligheidshalve een andere weg terug naar huis genomen. Helemaal langs de Grevelingendam. Zo hebben we vandaag vier eilanden doorkruist: Zuid-Beveland, Noord-Beveland, Schouwen Duiveland en Overflakkee. Als passagier heb ik weer heerlijk genoten van het polderlandschap en de meren en andere waters die aan mijn oog voorbijtrokken. Een zalige dag alweer.

Naar zee

Op deze 23ste mei togen wij voor het eerst dit jaar een dag naar zee. We zouden eerst iets eten op ons vast terras en ons dan naar het strand begeven. Nog maar pas onderweg bedachten we ons dat het eten daar heel erg wisselend van kwaliteit is en besloten we toch maar te stoppen in Ossendrecht bij Restaurant Jagersrust. We gaan er wel eens meer iets eten of drinken en het is altijd prima in orde. De tafels in de schaduw en aan de vijver waren allemaal gereserveerd. We vonden nog net een tafel half zon / half schaduw. Perfect voor ons: manlief in de zon, ik in de schaduw. We hebben genoten van het lunchmenu (2 gangen + koffie voor 25 euro). Het was prima verzorgd en erg lekker. Eerst kregen we twee amuses, een glaasje courgettesoep met wat schuimig geslagen room erop en een schaaltje met een schepje mousse van zalm en nog een ander mousse-je. Het voorgerecht bestond uit twee kleine rolletjes gerookte zalm gevuld met heel fijngesnipperde sla en aspergepunten. Eén rolletje lag plat op het langwerpige bord, het andere rolletje stond recht en de aspergepunten staken er als bloemknoppen bovenuit. Heel mooi. Het hoofdgerecht was tamme eendenborst op een bedje van couscous waarin allerlei groentjes verwerkt waren. Ik ontdekte sojascheuten, reepjes wortel, en spinazie. Daarbij een mooie bruine jus en perfect gebakken eendenborst. Ook weer een heel lekker gerechtje. Daarna dus koffie met een schaaltje pralines. Met twee glazen wijn en een fles (75 cl) bruiswater waren we net iets meer dan 60 euro kwijt. Voor die prijs kan je niet sukkelen, zeggen ze bij ons.
Om drie uur zaten we dan eindelijk op het strand. Daar zijn we gebleven tot iets over vijf (voor mij meer dan lang genoeg!). Nadien zijn we gaan terrassen. Een zalige middag was het weer.

Vader

Het is vandaag exact twintig jaar geleden dat mijn vader overleed. Ik herinner het me als de dag van gisteren.

Het was mooi weer die zondagnamiddag en manlief, mijn moeder en ik zaten op het terras toen ik plots als het ware naar het salon gezogen werd, waar mijn vader in een ziekenhuisbed lag en waar hij de vele maanden van zijn ziekte heeft doorgebracht. Ik zag direct dat het zo ver was. Mijn moeder kwam erbij en later ook nog de huisarts die door een van ons was opgebeld. En toen was het gedaan.

Amper vijfenzestig was hij, een man die zo van het leven genoot, voor wie alle dagen te kort waren. Heel lang heeft hij erin geloofd dat het nog goed zou komen, het K-woord heeft hij nooit uitgesproken. Tot op het laatst, toen wist hij wel dat vechten geen zin meer had en heeft hij, samen met mijn moeder, zijn eigen begrafenismis geregisseerd. Ik heb dat altijd een lugubere gedachte gevonden, maar misschien vond hij wel troost in het bewust afscheid nemen van het leven.

God, was is er ondertussen veel gebeurd waar hij geen weet van heeft, en waarvan hij zó zou genoten hebben. Om te beginnen zijn zes kleinkinderen waarvan hij er maar twee gekend heeft. Hij was zo'n lieve vake voor de twee oudsten. Hij heeft ook niet geweten dat ik zelfstandige geworden ben. Daar zou hij enorm trots op geweest zijn, want dat was altijd zíjn droom. En zo zijn er nog zoveel dingen, kleine en grote, waarin hij nog steeds gemist wordt. En dat zal altijd zo blijven.

Amperbroekie

Op het forum kwam het woord braai ter sprake. Blijkt dat verschillende mensen dat geen prettig woord vinden. Ik vind het een geweldig woord, net zoals de meeste Zuid-Afrikaanse woorden. Er komt heel veel beeldspraak bij te pas en de dingen worden gewoon letterlijk bij de naam genoemd.
Neem nu amperbroekie. Dat is Zuid-Afrikaans voor string. Amper een broekje dus, precies wat het is. Een string wordt overigens ook deurtrekkertjie genoemd. Er zijn er nog veel plezante. Hier een kleine bloemlezing:
chirurg = snijdokter
perforator = gaatjesdrukker
kameleon = verkleurmannetje
weekend = naweek
metro = moltrein
plagiaat = letterdief
pacemaker = hartpasaangeër
slijmbal = paaipappie
...

Omdat het zó lekker was

Gegrilde asperges met sinaasappel en balsamico op gerookte zalm
(voor twee personen)
500 g witte asperges (netto)
zout en versgemalen peper
1 kleine sinaasappel
5 eetl. olijfolie
300 g licht gerookte zalm
1 eetl. boter
1 eetl. balsamicoazijn




Schil de asperges en snijd het harde stuk van de onderkant af.
Kook de asperges 3 minuten met zout.
Giet ze af en laat ze goed uitlekken.
Pers de sinaasappel.
Meng het sap met 3 eetlepels olijfolie en voeg peper toe.
Schenk enkele eetlepels van het sinaasappel-olijfoliemengsel op ieder bord.
Leg daarop, naast elkaar, de plakken zalm - neem licht gerookte zalm.
Verhit een grillpan.
Bestrijk de asperges met de rest van de olijfolie en grill ze 3-4 minuten (dikke asperges halveren).
Verwarm intussen de boter met de balsamicoazijn.
Leg de asperges over de gerookte zalm en druppel er balsamicoboter overheen.
Maal er peper over.

Eigenlijk is dit een voorgerecht. Ik heb de hoeveelheden wat aangepast en wij hebben het gegeten als snelle avondmaaltijd met vers geroosterd brood en boerenboter.

Bron: "Boodschappen" no. 5 - mei 2010 (recept aangepast)

Hehe ...

A smile is a sign of joy ...
A hug is a sign of love ...
A laugh is a sign of happiness ...
And a friend like me ???
That's just a sign of good taste!

De Wolfsberg

Ik had vandaag een lunchafspraak met wat mensen van een forum. Helemaal naar Groesbeek bij Nijmegen. Ik wist niet eens waar Groesbeek lag, maar Claire (GPS) heeft me feilloos de weg gewezen.
De Wolfsberg is een mooi hotel-restaurant. Het is een grote, wat oudere villa, schitterend gelegen in een natuurgebied net voor je Groesbeek binnenrijdt. Het heeft een parkachtige tuin met een mooi terras vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op het glooiende landschap.

Om buiten te lunchen was het nog wat te koud, maar tegen de tijd dat we aan het dessert en de koffie toe waren was de zon gaan schijnen en zijn we naar buiten verhuisd. Heerlijk zitten daar, ik kon maar niet genoeg krijgen van het mooie uitzicht.





Oh ja, wat ik gegeten heb natuurlijk ... een salade met gebakken reepjes tongfilet met een mosterd-dille dressing als voorgerecht en als hoofdgerecht gebakken doradefilet op een bedje van gewokte groenten. Heel erg lekker!

Mijmeringen

Een kleine 23 jaar geleden ... Kristof (vierenhalf) met zijn nichtje Charlotte. Zo lief ...

Timing

In juni gaat er in Portugal op grote schaal gestaakt worden. Te beginnen met het overheidspersoneel, maar ik voel de bui al hangen. De rest (luchthavenpersoneel inclusief) zal gestadig volgen. In juni, waarom nu net in JUNI? De timing kon niet slechter zijn. Ik heb trouwens al geruime tijd het gevoel dat 'iets' onze vakantie daar in de war zal sturen. De aswolk? Staking? We zullen het moeten afwachten, maar ik heb er geen goed gevoel bij.

Telefoonterreur

De laatste tijd is het weer raak met mensen die mij aan de telefoon van alles en nog wat willen verkopen. Ik probeer ze altijd heel snel doch beleefd af te schepen want ik koop toch niks bij ze.
Gisteren ging de conversatie als volgt. Nu ja, conversatie, de (Nederlandse) man aan de andere kant van de lijn ratelde en ik kon er nauwelijks een speld tussen krijgen ...
Hij: "Goedenavond mevrouw, mijn naam is xx en ik mag u een fantastisch aanbod doen van bedrijf yy uit Roosendaal. U weet dat het met ons milieu heel slecht gesteld is en veel blablabla".
Toen hij even ademhaalde greep ik mijn kans om te zeggen "Zou u het kort willen houden en mij gewoon even zeggen wat u mij wil verkopen". Na nog wat mooie volzinnen bleek het te gaan om een investering in bosgrond. Ik zei direct "daar heb ik geen interesse in". Hij weer: "U weet nog niet eens waarover ik het met u wil hebben en u zegt al dat u geen interesse heeft". Ik weer: "Ik wilde eigenlijk zeggen ... (even nadenken om het beleefd te verwoorden)", waarop hij onmiddellijk repliceerde "dat u niet verder door mij lastig gevallen wenst te worden". Dat was exact wat ik wilde zeggen, alleen wou ik wat netter verpakken. Maar Nederlanders zijn recht voor de raap, zo ook deze man. We moesten er allebei een beetje om lachen en hij wenste me nog een heel fijne avond.

Begrijpend lezen

Gisteren moest ik naar de bib en tijdens het wandelen van de parking naar het gebouw liep er een klas van het vijfde of zesde leerjaar mee. Zij deden een voetrally in de omgeving van hun school. Ik hoorde de leerkracht roepen 'goed lezen wat er staat bij vraag 4, ik zal ze nog een keer luidop lezen: bij huisnummer 22 zie je een ander openbaar gebouw. Wat is het huisnummer van dit gebouw?' Waarop het jongetje naast me luidop zei: oh, da's de Openbare Bibliotheek. Die had dus duidelijk niet goed naar de vraag geluisterd! Ik moest wel lachen want hij was zo snel. En ik moest ook aan mezelf denken hoe ik was op die leeftijd ... ik zou net dezelfde fout gemaakt hebben.

Maandag quote

Every day may not be good, but there's something good in every day.

Verveling

Ledigheid is des duivels oorkussen zegt een oud spreekwoord. En zo is dat, want als ik mij verveel ga ik allerlei dingen doen die ik normaal niet doe en die ook niet goed voor me zijn. Dan ga ik veel meer eten dan goed voor me is, en snoepen wat ik op een 'bezige' dag niet doe, en ik zit dan dikwijls al veel te vroeg aan het aperitief.
Vandaag is weer zo'n 'ledige' dag. Dus zit er nu een cake in de oven. Een cake waar ik straks, zo gauw hij een beetje afgekoeld is, al een sneetje van ga afsnijden ... hoewel ik niet eens zo van cake houd.

Angels ...

... of hoe een verschillende sound en ritme een totaal andere dimensie kan geven aan een song.

Walking dinner

Gisteravond naar een event geweest van een zakenrelatie. Een walking dinner met allerlei amusement. Het amusement was prettig. Aanwezig en toch - meestal - niet overheersend. Er was een klassiek pianist, een tangodemonstratie, een bekend Belgisch blueszanger (Roland). En tussendoor nog wat andere dingen, maar ik was druk in gesprek, dus ik heb het niet allemaal bewust gevolgd.
Het walking dinner op zich was zoals de meeste walking dinners zijn: niet echt handig. Het eten en de presentatie van de gerechten, in verschillende hoeken van het gebouw, was prima maar deze cateraar had er blijkbaar heel weinig van begrepen. De gerechtjes waren niet in hapklare brokjes, maar je had echt mes en vork nodig om te eten. Zoals altijd waren er veel te weinig receptietafels voorzien zodat we daar op een gegeven moment stonden met in de ene hand een glas wijn, in de andere hand een vol bordje + bestek, en aan de schouder een handtas die steeds weer weggleedt. En nergens een plekje waar we ons bord en glas konden neerzetten om even te eten. Uiteindelijk vonden we in een hoek nog een vensterbank, maar toen was ons eten helaas al koud. En gezellig kon je het ook bepaald niet noemen. We hebben ons dan uiteindelijk maar naar de chocoladehoek begeven. Om pralines te eten heb je geen bestek nodig tenslotte. En ze waren overheerlijk.

This is me ...

I'm a parent, cook, housekeeper, teacher, nurse, handyman, maid, security coordinator, supervisor, manager, secretary, nutritionist, caretaker, personal assistant, life coach, bookkeeper, laundry maid, and a motivational speaker. I don't get holiday pay, sick pay, or days off. I'm on call 24 hours a day, 7 days a week ...

Meiklokjes

Ieder jaar weer een moment waar ik naar uitkijk: de meiklokjes in de tuin. Ze bloeien altijd weelderig. Vorig jaar heb ik rond 20 april voor de eerste keer geplukt. Dit jaar vandaag pas, en het was eigenlijk niet eens de moeite. Maar goed, er staan er nog heel veel, we zullen er dus langer plezier van hebben.

Uitje 3

Uitje 3 was niet echt de bedoeling, maar het is er wel gekomen vandaag. Zoon moest voor een jarige vriendin wat kookboeken hebben van de reeks Kitchen Classics. Zus van vriendin zei dat hij daarvoor naar Roosendaal moest, naar zo'n 'voordeel' boekenshop want daar had vriendin de andere delen ook gekocht. Of ik mee naar Roosendaal rijd. Natuurlijk rijd ik mee, manlief moet toch werken en ik vind het altijd prettig om met zoon op stap te gaan. Helaas had de voordeel-shop in Roosendaal alleen de delen die vriendin al heeft. Dan maar naar Bergen op Zoom, maar eerst wat eten bij Captain Cook's. Altijd gezellig zitten daar, en goed voor een eenvoudige lunch.
Aangekomen in Bergen op Zoom wij op zoek naar de voordeel-shop, in de gietende regen. Ook daar hadden ze alleen de reeds bekende delen van de serie. Ik wist van onze uitstap vorige week naar Vlissingen dat ze daar veel meer hadden, maar toch maar eerst even naar Vlissingen gebeld want het is tenslotte 80 km rijden. En ja hoor, daar hadden ze precies wat hij nodig had. Een uur en drie boeken later zaten zoon en ik lekker op een terras IN DE ZON!
Het moge duidelijk zijn dat ik een heerlijke dag heb gehad.

1 mei

1 mei ... Feest van de Arbeid
En ik zit hier gewoon niks te doen.
Moet kunnen.