Gisteravond naar een event geweest van een zakenrelatie. Een walking dinner met allerlei amusement. Het amusement was prettig. Aanwezig en toch - meestal - niet overheersend. Er was een klassiek pianist, een tangodemonstratie, een bekend Belgisch blueszanger (Roland). En tussendoor nog wat andere dingen, maar ik was druk in gesprek, dus ik heb het niet allemaal bewust gevolgd.
Het walking dinner op zich was zoals de meeste walking dinners zijn: niet echt handig. Het eten en de presentatie van de gerechten, in verschillende hoeken van het gebouw, was prima maar deze cateraar had er blijkbaar heel weinig van begrepen. De gerechtjes waren niet in hapklare brokjes, maar je had echt mes en vork nodig om te eten. Zoals altijd waren er veel te weinig receptietafels voorzien zodat we daar op een gegeven moment stonden met in de ene hand een glas wijn, in de andere hand een vol bordje + bestek, en aan de schouder een handtas die steeds weer weggleedt. En nergens een plekje waar we ons bord en glas konden neerzetten om even te eten. Uiteindelijk vonden we in een hoek nog een vensterbank, maar toen was ons eten helaas al koud. En gezellig kon je het ook bepaald niet noemen. We hebben ons dan uiteindelijk maar naar de chocoladehoek begeven. Om pralines te eten heb je geen bestek nodig tenslotte. En ze waren overheerlijk.
ik snap die walking dinners al zowieso niet. Echt wel ongezellig eten! Ik moest wel lachen met je verhaal want ik zag je daar al helemaal staan, vooral die handtas erbij maakte me aan het lachen. Enfin, gelukkig waren er die lekkere pralinekes :) Hooray for chocolate!
BeantwoordenVerwijderenbtw, tis weer veels te lang geleden dat ik je hier las.