Afscheid

Vrijdagavond heeft manlief definitief afscheid genomen van zijn collega's (met partner) tijdens een diner aangeboden door het bedrijf, op een locatie naar keuze. Bijna 42 jaar heeft hij gewerkt, en al die tijd bij hetzelfde bedrijf. Je kan het je heden ten dage nog nauwelijks voorstellen.

Het was een mooi afscheid, met ontroerende momenten tijdens zijn eigen speech en de speech (met talrijke anekdotes uit zijn rijk gevulde 'carrière') van zijn chef. Ik heb eruit begrepen dat mijn man een zeer gewaardeerd collega was en ik weet zeker dat het hem ook deugd gedaan heeft om dat eens te horen, want in zo'n mannenwereld wordt er niet of nauwelijks met complimentjes gestrooid. Bij het afscheid werd er dan ook nogal wat geknuffeld, toch niet gebruikelijk onder mannen van zijn leeftijd.

Het was een gezellig diner, met terugblikken en ook heel veel cadeaus. En beloftes om elkaar te blijven zien. Al zijn we realistisch genoeg om te weten dat dit heel vaak bij woorden blijft. 

En vanaf nu zal hij - zullen wij - moeten proberen onze tijd zinvol in te vullen. Er zijn al wat plannen, maar daar schrijf ik te zijner tijd wel over.