Place m'as-tu vu ...

De Place m'as-tu vu in Knokke is niet meer. Tenminste, het plein - dat heel gewoon Albertplein heet - blijft gewoon bestaan maar het allerlaatste café-terras om te 'zien en gezien te worden' sluit vandaag definitief zijn deuren. Vroeger waren er vijf grote café-terrassen waar het altijd aanschuiven was omdat het plein zo geanimeerd was. Tot op de dag van vandaag eigenlijk nog, maar wel in mindere mate omdat er sinds jaar en dag nog maar één café-terras is. Er werd geflaneerd door knappe meisjes en nog knappere mannen, de meest exclusieve sportwagens reden er rondjes, sjieke dames showden er hun extravagante toiletjes, of de garderobe van hun hondjes. Het belangrijkste op dat plein was en is dat je gezien wordt.
Ik herinner mij nog dat wij op jeugdige leeftijd, ik zal een jaar of zeventien geweest zijn, een uitstapje deden met de klas. We gingen naar Knokke en een van mijn vriendinnen was heel erg werelds en kende uiteraard ook de Place m'as-tu vu. Daar, in de brasserie van het Carlton Hotel dat vandaag zijn deuren sluit, hebben we de halve namiddag doorgebracht met mensen kijken. Voor mij, dorpsmeisje, een hele ervaring. Daar heb ik toen ook mijn allereerste Pimm's gedronken, de huisdrank van het Carlton. Vandaag wordt de allerlaatste Pimm's uitgeschonken en de laatste garnalenkroket geserveerd.
Ik ga het terras missen want iedere keer dat we naar Knokke gingen probeerden we er een plekje te vinden. Om te zien en gezien te worden.