Zino is niet meer

Zino is niet meer. Zino de allemansvriend, in zijn jonge jaren een echte vechtersbaas. Maar lief, zó lief ...
Slaap zacht, lieve Zino. We hebben 17 jaar lang heel veel vreugde aan je mogen beleven.

 

Onze jarige

Ziehier onze jarige! Zeventien vandaag. Hij heeft zijn moeder dus overleefd. Zij is zestien en een half geworden.

Lekker slapen ...

Zino op avontuur

De laatste dagen staan er hier nogal eens wat deuren open vanwege voeg- en schilder- en andere werken. Nu taalde Zino daar nooit naar, die bleef de hele dag op zijn plekje in de zetel liggen. Heel af en toe maakt hij nog eens een korte wandeling in de tuin, maar daar blijft het bij. Sinds hij blind en doof is, is hij ook niet meer boven geweest. Hij heeft het eerder nog wel eens een keer geprobeerd, maar dat was geen succes. Vandaag echter ben ik hem al overal tegengekomen! Op de trap, in mijn kantoor, onderweg naar de badkamer, op het bed (waar hij vroeger niet weg te slaan was), op het tapijtje op den allée, ... Naar beneden gaat moeizaam, want hij ziet natuurlijk niet hoeveel treden hij nog te gaan heeft, maar hij is wel zonder ongelukken terug beneden geraakt. En hij ligt terug prinsheerlijk op zijn plekje in de zetel.

Zino

Vanavond met Zino bij de dierenarts langs geweest voor zijn jaarlijkse vaccins. Meteen maar gezegd dat ook hij volledig blind is. Het is geen erfelijke kwestie in dit geval. Zijn bloeddruk is gewoon torenhoog. Drie keer gemeten en drie keer tussen de 25 en de 28 terwijl 12 à 14 normaal is. Het beestje was natuurlijk heel gestressd wat sowieso al een stijging van de bloeddruk geeft. Eerst in de draagmand, dan een rit in de auto en dan in een vreemde ruimte. Moet allemaal niet prettig zijn als je geen steek ziet. Enfin, de dierenarts vermoedt dat zijn bloeddruk in realiteit toch rond de 22 ligt, veel te hoog in ieder geval. Zino moet aan de pillen dus, want die hoge bloeddruk is veel te belastend voor zijn nieren en zijn hart. En we willen nog lang van hem genieten. We zijn benieuwd of het zal lukken ... zo'n viesneus als hij is.

Poezenleed

In een eerder stukje schreef ik al dat onze Mop blind is. Voor de rest gaat het best goed met haar. Ze loopt niet meer overal tegenaan en weet goed haar weg te vinden binnenshuis.
Helaas is onze Zino nu ook blind. Bij hem is het echt heel snel gegaan, op een paar weken tijd eigenlijk. En nu loopt hij dus overal tegenaan, en hij is heel angstig geworden. Van het minste geluid schrikt hij op. Van de stoere kater schiet er op dit moment niet veel meer over. Ik vind het ook vreemd dat hij nu wel zijn moeder opzoekt en hoewel ze voordien nooit vriendjes zijn geweest liggen ze nu heel dikwijls dicht bij elkaar te slapen op de zetel. Alsof ze elkaar nu wel nodig hebben.