donderdag 3 december 2009

Kelder

Onze kelder - correctie: manlief zijn kelder - is mij al jaren een doorn in het oog. Het is geweldig praktisch zo'n grote ruimte onder je huis, maar niet als alles, maar dan ook letterlijk Alles, er zo maar in gedumpt wordt. En dat is dus bij ons het geval. Manlief kan heel moeilijk dingen weggooien, dus waar verdwijnt het als het moet opgeruimd worden? Juist, in de kelder. Ik zou er nog niet eens zo'n moeite mee hebben moest alles netjes geordend zijn, maar dat is dus niet het geval. Er staan rekken tegen de muren maar als je iets moet gaan zoeken ben je een halve dag kwijt want alles wordt weggestapeld waar er toevallig een gat is, of op een hoop gegooid, om er daarna nooit meer naar te kijken. Op een gegeven moment heb ik dus gezegd: het is nu jouw kelder, trek er je plan mee, ik kom er niet meer in.
Als de mannen van de gas of het water komen om de meters op te nemen is het eerste wat ik roep 'zie dat ge uw nek niet breekt'.
Met de renovatie van onze woonkamer vorige maand had manlief wel eens wat gereedschap nodig, dus dan dook hij de kelder in om vaak onverrichter zake weer terug aan de oppervlakte te komen. Niet gevonden! Toen vatte hij dus het plan op (hoera!) om de kelder eens grondig aan te pakken. Ik ben nogal van de ongeduldige soort en vraag hem al een paar weekjes wanneer hij er aan gaat beginnen. Tenslotte is hij al drie weken iedere donderdag en vrijdag vrij vanwege nog op te nemen vakantiedagen. Vanmorgen was het dan zover. Vanuit mijn bureau hoorde ik hem trap op, trap af, gaan. Af en toe kwam er een vraag 'mag dat ook weg'. Van mij mag ALLES weg wat daar ligt. Er staan zelfs nog dozen van de verhuis van 16 jaar geleden die nog niet open zijn geweest.
Enfin, toen ik dan vanmiddag de tafel ging dekken trok ik toch wel hele grote ogen. Alles wat hij uit de kelder gehaald heeft staat nu op het terras (en er is nog niet eens een kwart van de kelder gedaan). Dat moet soort per soort gesorteerd worden en naar het containerpark worden gebracht. De vraag is alleen: wanneer? Ik hoop maar dat we niet van de regen in de drup zijn geraakt ...

3 opmerkingen:

  1. Wat ontzettend jammer dat je bij dit verhaal geen foto hebt geplaatst.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat durfde ik niet hoor Christel! Het was echt vreselijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Juist daarom. Waarschijnlijk hebben de meeste mensen wel een ruimte in hun huis die ze niet aan een ander zouden willen laten zien. Herkenbaarheid.

    BeantwoordenVerwijderen